محمدشفیع دریانورد - بخواب مادر

بخواب مادر

شعری تقدیم همه مادران سرزمینم که فرزندشان در حادثه اسکله رجایی از دست دادند.

لالالا کجایی ای حبیب دل ماما
لالالا کجا خوابیده ای نور دیده ماما

بچرخم من ، بگردم من توی آتیش ها
به هر خاکستر که میرسم می جویم تو را

کجایی گل نازنین باغم، امیدم؟
درکدام گلستان آرمیده ای جانم، نویدم؟

لالایی خوانم و اشکم روان است چون سیل
تمام شهر از داغم گران است و سنگین چو میل

کجایی ای عصای دست خسته و پیرم؟
دلم از هجر روی تو شکسته، ای امیرم!

به هر سو می دوم با قلب سوزان و بی تاب
نشانی از تو جویم، ای عزیز رفته از خواب

صدای گریه پیچیده در این بندر غمگین
کجایی تا ببینی حال این مادر مسکین؟

ز هر کس می پرسم از تو، جوابی نیست جز آه
خدایا این چه دردی بود که افکندی به راه؟

دلم تنگ است برای خنده های کودکانه ات
برای قصه گفتن های شبانه ات

کجایی تا ببینی این جهان بی تو چه تار است؟
چگونه این دل مادر ز هجران تو بیمار است؟