محمدشفیع دریانورد- چوک دریا

محمدشفیع دریانورد'>دریانورد _ چوک دریا

حنای پاهایم از خاک سرخ آنجاست
که هر گامم ز آن، در رقص و شور و غوغاست
اهل شعرم، در کنار ساحل آرام
که هر واژه، ز جانم می‌تراود همچو یک پیغام

ذوق شعرم، با نوای مرغان دریایی بیدار
به هر موج خروشان، می‌شوم من یک بار
قلم در دست من، بر دفتر دل می‌نگارد
ز شور و شوق دریا، دل چو دریایی می‌آرد

نسیم شرجی، گیسویم را نوازش می‌دهد
و در گوشم، ترانه‌های هرمز را می‌دمد
منم آن چوک دریا، آن همدم ماهیان
که با شعر و سرود، دل می‌نهم بر این جهان