محمدشفیع دریانورد - یادگار دل

یادگار دل

بعد من کی برایت آهنگ بخونه ای یار دیرین؟
کی غیر از من غزل‌های عاشقانه بخوانه با قلب حزین؟

شب‌های تنهایی‌ات را کی کند از غم رها؟
کی شود همدم و همراز تو در هر ماجرا؟

بعد من کی کارهایت را همه بر عهده گیرد؟
کی چو من با عشق بار زندگی از دوش تو گیرد؟

خانه‌ی ما را که بودم پر ز شور و حال بودی؟
کی شود بعد از من او، غمخوار تو ای خوب‌روی؟

هر چه بود و هر چه هستم وقف چشمان تو بود
کی شود بعد از من این دل بی‌قرار و در وجود؟

بعد من کی تب کند از شوق دیدارت نگارا؟
کی شود بیمار چشمت ای دوای دردها ؟

آن نگاه مهربانم کی شود درمان تو؟
کی کند یاری به وقت غصه همدرد جان تو؟

گرچه جسمم خاک شد روحم کنارت می‌پرد
کی شود این دل رها از داغ تو ای جان سپرد؟

بعد من کی دل بسوزاند برای تو عزیزم؟
کی کند یاری به وقت رنج ای همه چیزم؟

دست‌های مهربانم کی کشد بر موی تو؟
کی کند آرام جانت با نوای کوی تو؟

این دل تنگم همیشه با تو خواهد بود بدان
کی شود آرام گیرد این جان بی‌تو در جهان؟

گرچه راهم دور شد عهدم تو را از یاد نیست
کی شود جز من کسی، اینگونه دلدارت که نیست